تستهای روانشناختی یکی از رایج‌ترین ابزارهای تحقیق در روانشناسی هستند که با کمک آنها می‌توان اطلاعات لازم را برای آزمودن یک فرضیه  بدست آورد. هر فرضیه‌ای تنها زمانی به یک نظریه علمی تبدیل می‌شود که چگونگی صحت آن توسط اطلاعاتی که در جریان تحقیق جمع آوری می‌گردند به اثبات رسیده باشد. به این معنا هر نظریه علمی برای بیان خود پشتوانه و اعتبار عینی لازم دارد.

برای مثال اگر بخواهیم بدانیم درصد شیوع یک اختلال روانی در بین جمعیت یک شهر چقدر و چطور است، پرسشنامه‌ای را شامل سئوالاتی که وجود این اختلال خاص را مورد پرسش قرار می‌دهد تهیه کرده و پس از آزمایشات مقدماتی لازم, این پرسشنامه را بصورت اتفاقی و یا بصورت انتخابی بین گروه و یا گروههایی از افراد شهر پخش کرده و سپس پاسخهای آنها را مورد ارزیابی قرار می‌دهیم. از این راه دیدی عینی تر از چیزهایی بدست می‌آیند که تا آنزمان تنها می‌شد در باره آنها حدس زد.

هر تست روانشناختی یک موضوع دقیق و معین را می‌سنجد و اطلاعاتی که از اینراه بدست می‌آیند بلاواسطه قابل تعمیم دادن به موضوعات دیگر، افراد دیگر و زمانهای دیگر نیستند.

در کار روان‌درمانی نیز، تست‌ها کاربرد و معناهای خاصی را دارند. در طی سالهای اخیر برای کار بالینی دستگاهها و ابزارهای پیشرفته و دقیقی ساخته شده‌اند که اطلاعات مختلف و چندین جانبه‌ای را در اختیار متخصصین قرار می‌دهند تا با استفاده از آن اطلاعات، تشخیص اختلالات (و همچنین برنامه‌ریزی درمان آنها) بهتر و سریعتر صورت بگیرند. ولی کماکان اصلی‌ترین ابزار تشخیص در روان‌درمانی همان مصاحبه بالینی است. جایگاه تست در کار بالینی مانند استفاده از گوشی قلب  و یا دستگاه فشار خون است در دست پزشک. برآورد و ارزیابی نتایج تستها تنها در صلاحییت افراد متخصص است و در کارهای بالینی تنها زمانی نتایج تستها ارزش واقعی دارند که اینکار توسط روان‌درمانگر و با بررسی بسیاری از نکات تخصصی در طول دوره مصاحبه بالینی برای تشخیص اختلالات روانی صورت بگیرد.

در این سایت تعدای تست روانشناختی تدوین شده‌اند که همگی جنبه خودشناسی اولیه و خود یاری را دارند و اساسا با تستهای تخصصی که در کار بالینی از آنها استفاده می‌شود متفاوت هستند. این تست‌ها  فقط برای این منظور آورده شده‌اند که بتوانید شناخت اولیه و قدری دقیق از خودتان بدست بیاورید. برای تشخیص دقیق اختلالات روانی  انجام مصاحبه‌های بالینی شرط اول است.