اکثر اوقات به خودم می گویم: «من نمی تونم».

خودم فکر می کنم که آدم توانایی نیستم.

خیلی پیش می آید که به خودم می گویم «دست به هر کاری می زنم خراب می شه».

فکر می کنم نقاط ضعف من بیشتر از نقاط قوتم هستند.

وقتی اشتباهی از من سر می زند خودم را سرزنش می کنم.

بر سر کارها همیشه اول نکات منفی آنرا در نظر می گیرم.

وقتی می خواهم کاری را انجام بدهم, اول از نظرم می گذرد که در آن کار موفق نخواهم شد.

هر کاری که می خواهم انجام بدهم اول دلایل ناممکن بودن آنرا در نظر می گیرم.

به آینده خوشبین نیستم و فکر می کنم هیچ چیز خوبی در آینده در انتظارم نیست.

همیشه فکر می کنم آدم بدشانسی هستم.

اگر کاری را با موفقیت انجام بدهم در خودم می گویم: «شانسی بود».

اکثر اوقات فکر می کنم که هرگز نمی توانم خودم بر زندگیم مسلط باشم.

مواقع زیادی پیش می آیند که می بینم آدمها از من سوء استفاده می کنند.

همیشه از دیگران و از چیزها ایراد می گیرم و همیشه نگران اتفاقات هستم.

اغلب اوقات حالت آدمهای بی دفاع را دارم.